Ik droeg je

Op de dag dat de hemelpoorten zich voor je openen.
Zul je ontvangen worden door liefde, je geliefde van aarde
en van ons hier thuis.
We zullen je verwelkomen en feliciteren met
je geweldige reis. We zullen samen kijken naar
jouw aardse hemelse reis.

We zullen wandelen op het strand.
En het zand zul je onze voetstappen zien.
Een paar van jou en een paar van ons.
Aan de hemel zal zich de film openbaren
die jouw leven speelt.
Alle kleuren zullen zichtbaar zijn en
alle energieën zul je voelen.
Je zult stukjes terug zien, van voorspoed en welvaart,
van geluk en gezondheid.
En je zult alles terug zien, van waarneer de wind je
niet mee zat, je eenzaam en alleen voelde,
boos en verdrietig was.
Het zal je brengen naar je kern als mens,
en je zal me zeggen:
“Jullie beloofde altijd bij me te zijn!
Jullie belooften me nooit alleen te laten!
Jullie zeiden dat jullie er altijd waren,
maar dat was niet zo,
toen had ik jullie nodig en jullie waren er niet!
Jullie lieten me in steek!
Jullie lieten me stikken, daar waar ik zo alleen was!
Waar waren jullie!?”

Je zou wijzen naar het zand, vol woede en eenzaamheid.
Op het zand waren maar een paar voetstappen zichtbaar
en je zou schreeuwen:
“Hier had ik jullie nodig en kijk: toen waren jullie er niet!”

Je zal knielen in het zand, met tranen van verdriet.
Tot dat je het zand voelt wegglijden en je lichaam loslaat.
Opeens zul je warmte en liefde voelen en zal je licht zijn,
een met alles om je heen.
Je zult je ogen open en van bovenaf
naar het strand kijken.
Nog steeds zal je een paar voet stappen in het zand zien,
alleen besef je nu dat het niet
jouw voetafdrukken in het zand zijn…..

Dan mijn liefste zal ik je toe fluisteren en
al je pijn weg nemen, door je te zeggen mijn liefste……..
In de tijden die te zwaar waren om zelf op je benen
te kunnen staan, in de tijden dat de zon uit je gezicht
werd gehaald en jij je diep en diep bedroeft in de steek
gelaten voelde, dat waren de tijden dat we o zo
dichtbij je waren mijn liefste.
Wij liepen niet naast je, we droegen je.
De voetafdrukken in het zand zijn van ons.
We droegen je, totdat je zelf weer kon lopen.
Wijzend zal ik mijn laatste woorden uitspreken
en je laten zien, dat wanneer de rust wederkeert
er weer twee paar voetafdrukken
zichtbaar staan in het zand.

Februari 2010

<<terug




Home   Over ons   Telepathie   Natuur   Ervaringen   Tarieven   Gedichten   Contact   Links