De geboorte van een vlinder

Een man zat op een zonnige middag rustig te genieten in zijn tuin. Hij genoot van de warme zon op zijn huid, de licht stralen in zijn ogen en de zomergeuren in zijn neus. Tot dat plots zijn oog viel op een cocon. De cocon bewoog en er verscheen een kleine opening, waar de vlinder probeerde met veel moeite een weg naar buiten te vinden. Tot de verwondering van de man, was de geboorte van een vlinder geen gemakkelijk proces. De vlinder was ander half uur bezig om te proberen uit de nauwe opening te komen. Soms stopte de vinder vluchtig, om daarna weer met al zijn krachten verder te gaan, om zich zelf uit de cocon te bevrijden.

Toen opeens bleef het stil en er was geen beweging meer in de cocon. De man maakte zich zorgen en had medelijden met de vlinder. Daar waar de vlinder zijn rust nam, om straks weer dapper verder te gaan, besloot de man de vlinder te gaan helpen.

De vlinder had zo hard gewerkt, maar nu stond hij stil en was het de vlinder niet gelukt om naar buiten te komen, dat begrote de man.
De man liep naar de cocon waar de vlinder nog in zat en opende zo zacht als hij kon met zijn vingertoppen de cocon, zodat de cocon voorzichtig opscheurde en de vlinder eruit kon. De man was opgelucht nu had hij de vlinder moeiteloos bevrijd. Maar daarna schrok de man. De vlinder had een opgezwollen lijfje en zijn vleugels spreidde niet. De man dacht dat de vlinder de weide wereld zou gaan betreden, maar.. er gebeurde helemaal niets.

De vlinder bleef zitten op een blad en bewoog nog nauwelijks.
Wat de man in al zijn goedheid om te willen helpen niet begrepen had, was dat de beperkte ruimte van de cocon en worsteling door de nauwe opening, noodzakelijk was voor de vlinder om te kunnen overleven. Door het harde werken inde cocon zou er een vloeistof aan gemaakte worden in het lichaam van de vlinder, waardoor de vlinder sterk zou worden, en zou kunnen vliegen in de wereld, wanneer hij zich zelf bevrijd had.

Als wij door de het leven zouden gaan zonder enig opstakel of enige worsteling, dan zou dat ons niets leren over welk vlak van ons leven dan ook, en behalve dat, dan zouden wij nooit in staat zijn om kennis op te doen die we nodig hebben onze vleugels te spreidde, die wij zo hard nodig hebben om door de weide wereld te vliegen.

Met al ons goedheid en zorgen om een ander, zien we niet meer dat alles een reden heeft in de wetten van de natuur. Onze goed bedoelde zorgen kunnen mensen beperken een waardig leven te leiden. Heb vertrouwen in een ieder op aard, geloof in ieders kracht, zich zelf te kunnen berijden uit de cocon van het leven en de kracht in zich zelf te kunnen ervaren, rond te kunnen vliegen in de wereld.

Mirella 21 december 2010

<<terug




Home   Over ons   Telepathie   Natuur   Ervaringen   Tarieven   Gedichten   Contact   Links